Καθισαμε εκει για ωρες
ατενιζοντας το τελος
που παντα μας πορολαβαινει γιατι παντα ειναι κοντα
και μετα ηρθε η βροχη
να καψει τη μοιρα της απορριψης
και να αφησει ενα υγρο αποτυπωμα στα ονειρα μου
δε θυμαμαι πολλα απο εκεινο το μεσημερι
θυμαμαι μονο που χαμογελασες σαν παιδι
και ειπες μεσα απο τα χειλη σου
"περιεργοι που ειμαστε εμεις οι ανθρωποι
οσο και να παιζουμε με τα χρωματα
παρεμνουμε μαυροι στην ψυχη"
-------------------------------------
TRANSLATION
And we stood there for hours
reaching the end
that soon has found us, because it was always near
And then the rain came
to burn the destiny of my failure
and to leave a wet fingerprint in my dreams
i dont remember much of that evening
but i do remember you smiling like a child
and saying within your lips
:" its funny how we people are
as much as we seem to play with colors
we always stay dark inside"
we always stay dark inside. "
means lot to me.
οσο και να παιζουμε με τα χρωματα
παρεμνουμε μαυροι στην ψυχη"
ποσο δικιο έχεις ( δυστυχώς ) ....!!!!!